Wątek: Magia świąt - konkurs

Tym razem bardzo prosty konkurs w którym trzeba tylko i wyłącznie napisać za co lubicie (kochacie?) święta.

Konkurs trwa od 12 grudnia 2011 roku do 18 grudnia 2011 roku.

Nagrodą w konkursie jest wspaniała książka "Gotuj z Julią" autorstwa Julii Child.

Swoje wywody na temat świąt umieszczajcie proszę w tym wątku

Kocham święta bożego narodzenia za możliwość spotkania się z bliskimi, za przełamanie się opłatkiem, za świeżą i pachnącą choinkę, za grzybówki babci marysi i za makowca babci tereski, za pierwszą gwiazdkę na niebie, za moc obdarowywania się, po prostu za magiczną moc tych świąt.

takie szczere prosto z serca, bez filozofii i przesadnej wymyślności;P

Za co kocham święta, za możliwość przygotowywania tylu wspaniałych potraw na swiąteczny stół, za rodzinną atmosferę i radość bliskich. Za możliwość bycia razem w te wyjątkowe dni kiedy czas na chwilę się zatrzymuje. I magie która nam towarzyszy radość kiedy dzieci otwierają prezenty. Kiedy widzę miasto pieknie wystrojoe różnymi dekoracjami świątecznym. I za to że Jesus sie narodził i to starm się przekazać równiez moim małym dziecią :-)

Za co kocham Świeta Bożego Narodzenia? Za ich magię:-)

Odkąd byłam maleńką dziewczynką czułam że to mój ulubiony czas w ciągu roku, to ekscytujace oczekiwanie, wielkie przygotowania, zakupy, prezenty, ozdoby...Po latach wspomnienia się zamazują coraz bardziej ale migawki choinkowych światełek pozostają, wyczekiwanie pierwszej gwiazdki, melodia fortepianu i mój dziadek wygrywający kolędy ku uciesze domowników, strofujący nas (dzieci) abyśmy śpiewali ładne kolędy:-) Ale nasze myśli były już gdzie indziej:-) Oczami wyobraźni zawsze już wtedy otwierałam wspaniałe prezenty poukładane misternie pod choinką:-)

Do dziś tak mam:-) Od Mikołajek zaczynam wszystko planować, ustalam sobie w głowie menu i wystrój stołu:-) To ta magia, ten wszechogarniający nastrój tak na mnie działa:-) Chce by wszystko było cudownie, takie jak te chwile które spędzimy razem w święta. Tak samo cieszę się na przygotowania i z taką samą ekscytacją jak kilkanascie lat temu rozrywam papier z prezentów nie mogąc się ich doczekać:-)

Za to właśnie kocham Świeta, za magię, która sprawia, że wciąż mogę się czuć szczęśliwa jak dziecko:-)

Tak naprawdę to lubię święta za to, że mogę się nareszcie porządnie wyspać po całym szaleństwie pieczenia, gotowania i sprzątania. Że znów pojadę do rodziców, gdzie będziemy kolejny raz, jak co roku wspominać te same sytuacje, słuchać tych samych opowieści, jeść te same potrawy, zjadać ukradkiem cukierki z choinki i cieszyć się ze swetrów wydzierganych przez mamę. A może w tym roku będzie czapka i szalik, napada dużo śniegu i wyciągniemy z piwnicy sanki… Kto wie.....

ojej...Za co Kocham lubie Święta Bożego Narodzenia? hm...Ja kocham Święta Bożego Narodzenia za to, że w moim domu pomimo nerwów i zdenerwowania zawsze w Wigilie każdy starał się nie krzyczeć na innych i nie mieć do innych pretensji- a to nie było łatwe Za to, że w Święta Bożego Narodzenia nawet gdy w domu chorowała moja Mama Magia świąt sprawiła, że potrafiłam stanąć na wysokości zadania mając 17 lat i przygotować 12 daniową Wigilię sama - by było wszystko tak jak Mama robiła- by choć na sekundkę się uśmiechnęła. Kocham Święta Bożego Narodzenia za Magię...która sprawia, że od 15 lat po Wigilii domowej spotykam się z Przyjaciółmi z Teatru Dziecięcego i mamy swoja wigilię , choć już mamy swoje dzieci to i tak po pasterce choć na chwilkę się widzimy -bo to nasza świąteczna tradycją , którą nawet nasi rodzicie szanują od lat i pytaja o której wychodzimy I kocham Święta Bożego Narodzenia za to że wtedy staję się pełnoprawnie dzieckiem patrząc na Choinkę i nikt nikt mi tego nie zarzuca jednym slowem - za MAGIĘ.

Czarna Magia Świąt
Święta lubię za to, że się kończą. Że przychodzi 27 grudnia i mogę odfajkować w kalendarzu te 3 dni udawania świątecznej atmosfery. W tym roku cieszą mnie tylko pierniczki, które mogłam upiec ostatnio i sprawdzenie siebie, czy dotrwam z nimi do Wigilii. Wigilia jest moją największą zmorą. Głównie dlatego, że nie cierpię łamania się opłatkiem i mówienia tych samych bredni 14 razy. Które z nich pamiętam najlepiej? Tę spożywaną o 12 w południe i tę o 22 w nocy, bo tak mojemu tacie wypadała zmiana w pracy. Teraz zwykle rozdzielamy się i my z mamą jedziemy do jej rodziców, on do swojej mamy. Pomagam mamie piec i gotować, żeby jej rodzeństwo mogło przyjechać na gotowe w pierwszy czy drugi dzień świąt.
Nie kocham też świąt za prezenty, bo od pewnego czasu ich sobie nie dajemy. Cieszy mnie to, bo nie umiem udawać radości z nietrafionych rzeczy, a dotychczasowe prezenty zawsze widziałam wcześniej, więc co to za niespodzianka? Strona religijna też już mnie tak nie ekscytuje jak wtedy, kiedy byłam dzieckiem. Tak sobie myślę, że w mojej rodzinie nie lubi się świąt, bo nie są zakrapiane alkoholem. A z promilami wszystko wydaje się wspaniałe. Jedzeniem też się nie mogę cieszyć w pełni, bo połowa dań zawiera grzyby, których jeść nie mogę i albo je wyciągam z tych dań albo mama robi mi je z pieczarkami. Choinka? Nikt jej nie chce ubrać i zwykle robimy to na ostatnią chwilę. Że długa przerwa od zajęć na uczelni? Muszę zacząć się uczyć już w święta, bo moja sesja to zwykle zerówki.

Świeta to czas dla Rodziny... i chyba dlatego lubie je tak bardzo w pośpiechu całorocznym nie zawsze mamy okazję spokojnie usiąść i porozmawiać, jednocześnie delektując sie pysznymi potrawami... są jeszcze imieniny czy urodziny, ale to nie to samo. Święta mają tę niepowtarzalną atmosfere za która tęsknię aż do grudnie...

Święta kocham za to, że w ten czas wszystko smakuje i wygląda inaczej - lepiej. Barszczyk z uszkami, karpik staje się przedmiotem naszego świątecznego pożądania, a zwykłe przygotowania i porządki przedświąteczne owiewa nagle taka przyjemna magia... W radiu kolędy i świąteczne piosenki tworzą nam wyjątkowy nastrój, a jeśli drzewa za oknami pokryte są kołderką z śnieżnego puchu to poziom szczęścia naszego czy dzieci sięga zenitu. W końcu to czas miłości i radości w rodzinnym kręgu, więc jak można nie kochać tego czasu? Kocham je za wszystko i już ich się nie mogę doczekać

Święta kocham za tradycje,których nauczyła mnie babcia- ukochana babcia.
Okres przedświąteczny to dla mnie czas na wspomnienia, szczególnie wspomnienie z mojego dzieciństwa, wspomnienie babci,bo to właśnie ona zaszczepiła we mnie ten swój spokój w Święta,który jest bardzo ważny w tej całej bieganinie. Często patrząc na na swój dom zastanawiam się czy on choć troszkę przypomina ten, który stworzyła dla mnie i mojej siostry babcia i uśmiecham się bo owszem wciąż są te same tradycje, wciąż te same zasady ale nieco inny stół, inne potrawy i z pewnością inna ilość karpia. Pamiętam jak babcia z mamą kupowały zwykle żywe karpie, każda po 7 sztuk i te wszystkie 14 karpi pławiły się w jednej wannie. Ale przecież nie mogły się pomylić więc babcia swoim obcinała ogony a ja zawsze zastanawiałam się jaki tego cel skoro i tak nie było wiadomo czyje karpie zjadało się w Wigilijny wieczór. Babcia odpowiadała, że to tak, z przyzwyczajenia i dalej kolejnego roku robiła to samo. Pamiętam dzień Wigilii jak obie z siostrą dostawałyśmy małe śniadanie i musiałyśmy wytrzymać do czasu wieczerzy. Babcia wtedy przygotowywała Wigilijny szary sos gotowany na wywarze z karpich głów, z dodatkiem piernika, wina i rodzynek, podany z własnej roboty kluseczkami- najlepsza Wigilijna zupa jaką jadłam i nie uwierzycie bo nikt nigdy z mojej rodziny nie potrafił odtworzyć dokładnie takiej samej wersji! Podczas gotowania szarego sosu, ja i siostra objadałyśmy resztki rybiego mięsa z głów karpia, było go niewiele ale przy 14 głowach robiła się już ilość do najedzenia :-) Kocham te wspomnienia i każdego roku odtwarzam je w pamięci. Mój dom pachnie piernikiem, cynamonem, goździkami, kardamonem- wszystkie zapachy z którymi oswajała mnie babcia. Choinka ubierana dosłownie kilka godzin przed Kolacją Wigilijną, pakowanie prezentów, odczytanie tz " kazania" z Pisma Świętego i śpiewanie kolęd...kiedyś z pomocą gramofonu bo raczej wszyscy fałszowali a lecąca muzyka przytłumiała ten fałsz. Kocham Święta za klimat jakie mi dają, za ten półmrok który jest w moim mieszkaniu podczas posiłku, za ten subtelny spokój, który zupełnie z nienacka mnie ogarnia jakby ktoś nade mną czuwał, za to, że ten wieczór jest dla mnie magią, dla mnie i mojej rodziny, za to, że każdy z nas zna swoją rolę i uzupełniamy się bez słów, za rozmowy do późnego wieczoru, za to, że nikt nie wygłupia się z prezentami lecz robi własnoręczne drobne upominki, które nas wszystkich cieszą najbardziej i są najcenniejsze w świecie, za Pasterkę i kościelne kolędy śpiewane z tłumem ludzi ( do kościoła chodzę tylko raz w roku ) i za co kocham jeszcze Święta? za bigos, który jadam również raz w roku a przygotowuje go mój mężczyzna bo robi to nadzwyczajnie- dla odmiany napiszę, że z dodatkiem grzańca- polecam, jest pyszny! Święta dla mnie to dar za który mogłabym ciągle dziękować. W tym roku spędzamy je w Karpaczu, zabieramy wypieki, wszystko co potrzebne na te 3 dni Świąt i jak wrócę zdam wam relacje:-)